Op deze pagina vinden jullie nieuwtjes over Astrid Nijgh, een interview in "Zij aan zij", een optreden op de Gentse feesten van 18 juli, info over de aanstaande theatertour van Astrid met Het Willy Claes Quartet, een terugblik op een project met Liliane St Pierre en een recensie van de heropvoering van "Een schitterende jongen" van Astrid met Brigitte Nijman. Onderaan de pagina kunnen jullie vanaf nu ook weer reacties achterlaten.

Astrid is tegenwoordig ook te volgen via hyves en via facebook. Waar jullie meer foto's kunnen vinden van optredens, filmpjes en andere wetenswaardigheden. Voor mijn laatste blog klik hier

Astrid over internetdating in het Algemeen Dagblad

Astrid Nijgh bekend van het liedje “Ik doe wat ik doe” behoort tot de gelukkige 3 procent: zij lijkt het geluk via internet gevonden te hebben. En dat vertelt ze zonder blikken of blozen tijdens het tweede deel van de Niet-Meer-Zo-Piep-Show. Kijk, als ze zich ergens thuis voelt, dan is dat in het theater. Nee, ze heeft er totaal geen moeite mee om haar nieuwe vriendin toe te zingen in een bomvolle zaal. Met een twinkeling in haar ogen vol overgave zingt Nijgh, met haar blik gericht op haar prille liefde, het liedje “Mijn mooie vrouw”: Geef me je mond en mijn tong streelt de jouwe / Geef me je ziel om intens van te houden / Geef me je borsten om mijn hoofd op te leggen / Laat me je horen zonder één woord, te zeggen.

Je zou zeggen: wie zoiets schrijft en zingt heeft lef. Niet alleen op het podium, ook in het dagelijkse leven. Helemaal mis, zegt Nijgh; Op het podium voel ik me inderdaad een vis in het water, maar daarbuiten ben ik eigenlijk een heel verlegen vrouw, zeker als het om de liefde gaat. Ook in de theaterwereld ben ik eigenlijk nooit iemand tegengekomen. Tuurlijk praat je na afloop van een optreden na met allerlei mensen, maar dan heb ik net alles gegeven en staat mijn hoofd niet naar nieuwe liefjes. Het klinkt gek, maar op het podium zit ik in een andere huid dan daarbuiten."Astrid Nijgh viel ooit op mannen. Op tekstdichter Lennaert Nijgh, om  precies te zijn. Ze leerde hem kennen via Boudewijn de Groot. Astrid en Lennaert - hij schreef liedjes voor De Groot - trouwden, maar lang heeft het huwelijk niet geduurd: na nog geen drie jaar gingen ze uit elkaar, maar als schrijversduo bleven ze bij elkaar. Daarbij kwam: Astrid Nijgh viel eigenlijk op vrouwen. Nijgh: “Na de scheiding dacht ik: hup, voor de leeuwen dan maar!" Ze heeft achttien jaar een relatie gehad met een vrouw daarna is ze zes jaar alleen geweest. In die laatste, af en toe eenzame periode, schreef ze het liedje “Mijn mooie vrouw” over geven en nemen. Ze wist: ooit gaat die mooie vrouw komen! ,,Ik ben geen type dat naar disco’s of cafés gaat. Die tijd is geweest, ik houd er gewoon niet meer van. Ik dacht op een gegeven moment: laat ik het eens proberen via internet. Nijgh belandde uiteindelijk bij Contigo Contact, een datingsite voor lesbische en biseksuele vrouwen. En zo leerde ze haar huidige vriendin kennen. Al snel werden telefoonnummers uitgewisseld om een afspraak te maken. Die eerste avond hebben we gepraat, gegeten en gelachen. Ik moest wel even wennen aan het leeftijdsverschil: ze is twaalf jaar jonger. Ach, wat is een cijfer? De vonk is overgeslagen, daar gaat het om. Nijgh en haar nieuwe vlam hebben een lat-relatie. We hechten allebei aan ons eigen leven, we hebben allebei ons eigen werk. Als ik aan het schrijven ben, dan kruip ik in mijn coconnetje, dan moet ik alleen zijn. Maar ik moet eerlijk toegeven: als ik haar niet zie, mis ik haar wel. Ik ben verliefd."

Bron: Algemeen Dagblad, Jeroen Kreule, 10 juli 2010

Astrid Nijgh in het nieuwe nummer van "Zij aan Zij" 

Vanaf 18 juni is de nieuwe Zij aan Zij verkrijgbaar in de beter gesorteerde boekhandel! Met o.a.: Female Desire - Dudettes - Girls Talk: emancipatie & zichtbaarheid - Zij & Seks - 40 vragen aan Mirella van Markus - Lesbo's in de prostitutie - Interviews met Stevie Ann, Donatella Maiorca, Kate Nash, Risk Hazekamp, Astrid Nijgh ... en natuurlijk meer!

Astrid Nijgh en Het Willy Claes Quartet

Het Willy Claes Quartet met Willy Claes ( piano), Herman Vanspauwen (klarinet, saxofoon), Peter Verhaegen (contrabas), Carlo Willems (marimba, slagwerk) en Astrid Nijgh stellen voor u een ontroerend en ludiek muziekprogramma samen dat de tijd even doet stilstaan. Wat vroeger mooi was, mag zeker niet vergeten worden. Een gelegenheid om in uw muzikaal geheugen de plekjes te ontdekken die u al jaren verloren waande.  

De liefde voor vergeten liedjes uit de oude doos bracht hen samen. Nederlandstalige hits die je niet meer hoort op de radio maar ergens in je geheugen te vinden zijn. De prachtige warme contra-alt van Astrid Nijgh brengt die melodieën terug tot leven. De Amsterdamse zangeres/gitariste Astrid Nijgh is een muzikale duizendpoot. Zij schreef in de jaren zestig muziek bij teksten van haar man Lennaert Nijgh. Artiesten als Adèle Bloemendaal, Conny Vandenbos en Rob De Nijs maakten gretig gebruik van de artistieke kwaliteiten van het echtpaar. Toen Astrid het nummer ‘Ik doe wat ik doe’ in 1974 zelf uitbracht, was dat een groot succes! Zij bracht tal van albums uit ( Ik doe wat ik doe, Tegen het lijf, Astrid Nijgh zingt Zarah Leander, Mensen zijn je beste vrienden). Naast haar carrière als zangeres/ tekstschrijfster en zangcoach is zij actief in het theater (Nijgh zingt Nijgh, Nachtlied, De Palingvissers.), in de filmwereld ( ‘Lieve Jongens’ naar het boek van Gerard Reve), als radiopresentatrice ( ‘ Dag Zondag’, ‘Koffietijd’ op radio2). Je leest het, een dame met een veelzijdige artistieke bagage. 

Meer info & speellijst, klik hier    

Liliane Saint-Pierre, Sophie Van Everdingen en Astrid Nijgh en hun nieuwe single.

Begeleid door een live band brachten deze drie talenten uit diverse hoeken tijdloze liefdesliedjes van ondermeer Edith Piaf, Dionne Warwick en Nana Mouskouri.

Liliane St Pierre laat haar zangtalent van een andere kant zien, Astrid Nijgh is de Nederlandse zangeres, gekend van het nummer 'Ik doe wat ik doe' en Sophie van Everdingen is een jonge zangeres/actrice boordevol talent, download hier  hun lied "Ik ben gelukkig zonder jou".   

Een schitterende jongen april 2010 

Een musical met homoseksualiteit als onderwerp. We kennen het nog wel van Foxtrot, maar waar die musical gemaakt was voor een groot podium, is Een Schitterende Jongen juist erg intiem. 

Een cast van slechts zes acteurs, waaronder een pianist, vertelt het verhaal van Igor, een jonge student die op zichzelf woont in Amsterdam. Igor’s ouders zijn gescheiden en z’n vader weet niet dat Igor homo is. Dat zorgt voor een onhandige situatie wanneer Igor’s vader opeens met koffers op de stoep staat. Hij is tijdelijk weg bij z’n vriendin en komt bij z’n zoon logeren, ook omdat hij hoopt hun persoonlijke band te versterken.

Dat zorgt voor ongemakkelijke, maar erg grappige, situaties omdat Igor een stiekeme relatie heeft met Mo, een Marokkaanse jongen die thuis ook niet uit de kast is. Daarnaast heeft hij ook nog eens twee lesbische buren die te pas en te onpas bij Igor over de vloer komen. De lesbische relatie tussen Astrid Nijgh en Brigitte Nijman komt ondanks het grote leeftijdsverschil erg geloofwaardig over. Ze houden van elkaar en hoeveel precies wordt prachtig duidelijk wanneer Nijgh ‘Als je ooit weggaat’ van Robert Long zingt. Nijgh weet perfect het juiste gevoel over te brengen en het nummer bij haar markante stem te laten passen. Kippenvel.

Dan is er nog een kleine verhaallijn rond Mo. Zijn ouders hebben een huwelijk voor hem geregeld. Hij moet trouwen met een vrouw. Hoewel deze verhaallijn niet geheel overtuigend geacteerd werd, eindigde het goed met een schitterend nummer, ‘Regende het maar’, van Herman van Veen. Subliem gezongen door Brigitte Nijman werd iedereen in de zaal geraakt door zinnen als ‘Regende het maar, zodat zij bij elkaar schuilen konden. Niemand nam aanstoot, ook al liep je arm in arm, in de stromende regen toch lekker warm’.

Het muzikale toneelstuk heeft een duidelijke boodschap: het is ook in Nederland niet zo vanzelfsprekend dat je ‘gewoon’ homo kunt zijn. Er zijn nog vele vooroordelen waar zowel jong als oud tegenaan loopt. Astrid Nijgh zegt letterlijk in het stuk: “Er is de laatste tijd ontzettend veel gebeurd op maatschappelijk gebied. Maar de praktijk leert dat het bergafwaarts gaat met de tolerantie.” En verderop in het stuk wordt gezongen: ‘Vergeef ons onze schulden, want zo schuldig zijn wij niet’. Een veel gehoorde klacht over dingen die vooral over homo-emancipatie gaan is dat je daardoor juist hetero’s afstoot. Die klacht gaat voor ‘Een Schitterende Jongen’ totaal niet op. Het stuk is toegankelijk voor jong, oud, homo en hetero en dat was in de zaal goed terug te zien. Iedere toeschouwer werd door het verhaal maar vooral door de schitterende liedjes geraakt en daardoor bereikt ‘Een Schitterende Jongen’ precies zijn doel. 

Kristiaan Schimmel www.gay.nl, voor fragmenten klik hier